مرتبط با : اطلاعات عمومی و IT
بیش از 200 سال پیش، ارسال پیامها سرعتی نزدیک به حرکت هواپیماها وجود داشت، آن هم به صورت بیسیم و بدون نیاز به الکتریسیته!
ایمیل به خاطر سرعت بالا، همه انواع دیگر ارتباطات را منسوخ کرده است. اما ارسال پیامهای رمزنگاریشده از فواصل دور، چیز تازهای نیست. از هزاران سال پیش از دود و آتش و صدای طبل برای انتقال پیامها استفاده میشد. در قرنهای گذشته از فناوری فراموششدهای به نام تلگراف نوری برای ارسال خبرها استفاده میشد.
تا مدتها انتقال پیامهای گفتاری و نوشتاری به سرعت پیک محدود بود. انسانها و اسبها میتوانستند هر ساعت 5 تا 6 کیلومتر جابجا شوند، با این سرعت و چنانچه آنها در شبانهروز 10 ساعت راه میرفتند، انتقال یک پیام از پاریس تا شهری مثلا در بلژیک، یک هفته طول میکشید.
در روزگار باستان برای افزایش سرعت انتقال پیام، سیستمهای پستی با تأسیس ایستگاههای پست اولیه بنا نهاده شد. در این ایستگاهها پیکها و اسبهای آنها، با پیکها و اسبهای تازهنفس تعویض میشد. یک اسب اگر چهار نعل بدود، میتواند در یک ساعت 21 کیلومتر، حرکت کند.
در ایران باستان در زمان هخامنشیان، چنین سیستمهای پستیای وجود داشت. اولين چاپارخانههای پست، در زمان «داريوش کبير»، پادشاه هخامنشی ايجاد شد. هرودت در کتاب تاريخ خود، سازمان پست را در ايران هـخامنـشی ستوده و نوشته است: «نه برف و نه باران، نه گرما و نه تاريکی شب، چاپارهای سريعالسير را از انجام دادن خدمتی که به آنها محول شده است، باز نمیدارد.»
بقایای راه شاهی، تنگه بلاغی
خدمات پستی در ابتدا، تنها برای پادشاهان ايجاد شد که ميخواسـتـند اوامرشان هـر چه زودتر به نقاط مختلف کشور ابلاغ شود. مأمورين پست يا چاپارها گـاهی نامههای درباريان را برای ديگـران ميبردند و به تدريج برای توانگران و بازرگانان نيز هـمين کار را میکردند.
در اروپا، با ایجاد ایستگاههای پستی و چند بار تعویض اسب، ارسال یک پیام از پاریس تا یلژیک، به چند روز کاهش پیدا میکرد. یک کبوتر نامهبر میتوانست سرعتی دوبرابر بیشتر داشته باشد، اما ارسال پیامها از این طریق چندان قابل اعتماد نبود.
گرچه کتابهای تاریخ، زمان شروع استفاده انسانها را از فناوری تلگراف، نیمه قرن نوزدهم ذکر میکنند، اما آنها غالبا به یک بازه زمانی که در آن انسانها از شکل متفاوتی از تلگراف استفاده میکردند، اشاره نمیکنند.
50 سال پیشتر از شروع تلگراف الکتریکی، یک مرد فرانسوی به نام «کلود شاپ» تلگراف نوری را اختراع کرد. با استفاده از این ابتکار پیامها بدون نیاز به اسب، پیک، سیم و الکتریسیته با سرعت قابل توجهی انتقال پیدا میکردند.
ابتکار به کار رفته بسیار ساده بود، زنجیرهای از برجها ساخته شد که فاصله آنها از هم، 5 تا 20 کیلومتر بود. در هر برج دو تلسکوپ به همراه یک وسیله علامتدهنده چوپی، تعبیه شده بود. این وسایل علامتدهنده دو بازو داشتند. این بازوها میتوانستند در 196 حالت فیزیکی مختلف، قرار داده شوند که هر یک از این اشکال، نشاندهنده عدد، حرف یا کلمه و پیام خاص بود.
برای خواندن بقیه متن بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید : |